Zichtbaar zijn.
Voor velen is het spannender dan we willen toegeven.
Een paar jaar geleden hield ik me hier nauwelijks mee bezig.
Geen foto’s. Geen video’s. Geen uitgesproken mening.
Niet omdat ik niets te zeggen had, maar omdat ik me inhield uit angst voor wat anderen zouden denken.
En die angst is begrijpelijk.
We kennen niet voor niets uitspraken als “je hoofd boven het maaiveld uitsteken”.
Die angst voor oordeel, kritiek of afwijzing?
Die is voor velen herkenbaar.
Wat ik vaak zie:
mensen die geraakt worden door wat ik deel, maar dat alleen privé durven te zeggen.
Niet zichtbaar. Niet openbaar.
Want zichtbaar zijn voelt risicovol.
Terwijl onzichtbaar blijven óók een keuze is.
Maar weet je wat het is?
Mensen oordelen wat je ook doet. In positieve, neutrale of negatieve zin.
Of je nu deelt of zwijgt.
Zichtbaarheid gaat niet over perfect zijn.
Het gaat over durven staan voor wie je bent.
Zonder masker.
En juist dát maakt het leven mooier.
Echter. Menselijker. Diverser.
